چوب معلم ار بود...

 امروز هم یکی از اون بهانه‌هاست...بهانه‌ای برای یادآوری تلاش‌های انسان‌هایی خوب...یادآوری اون‌هایی که دوستشون داشتی و ازشون کلی درس یاد گرفتی...یادآوری اون‌هایی که دوستت داشته اند و بی دریغ بهت آنچه می دانسته‌اند بخشیده اند...یادآوری آن‌هایی که خواسته و ناخواسته الگویت بوده‌اند در بهترین و بدترین روزهای عمرت...

اما حقیقت اینه که معلم بود و تعلیم دادن یکی از پر مسئولیت‌ترین کارهاست...اینکه قرار باشه زندگی یکعالمه بچه رو با رفتارت و با حرف‌هات تحت تاثیر قرار بدی...مسئولیت سنگینیه و به این راحتی نمیشه از پسش بر اومد...

معلم‌ِ عزیز روزت مبارک...

پ.ن: یاد خانم طراز معلم سال اول دبستانم، خانم پایپوزان معلم ریاضی دوم راهنماییم به خیر...و روح تمام معلمین و اساتیدی که دیگر حضور ندارند شاد...

 

/ 4 نظر / 13 بازدید